relatieve competentie

Betekenis relatieve competentie

De betekenis van relatieve competentie is: "de bevoegdheid van de rechterlijke macht om in deze plaats en in deze situatie over een bepaalde zaak te oordelen
de bevoegdheid van een rechtbank (in ruime zin) in verband met de geografische gegevens met betrekking tot een geding, bv. civiel procesrecht: woonplaats van gedaagde; strafprocesrecht: plaats vh delict
".

Defenitie relatieve competentie

De definitie van relatieve competentie is: "de bevoegdheid van de rechterlijke macht om in deze plaats en in deze situatie over een bepaalde zaak te oordelen
de bevoegdheid van een rechtbank (in ruime zin) in verband met de geografische gegevens met betrekking tot een geding, bv. civiel procesrecht: woonplaats van gedaagde; strafprocesrecht: plaats vh delict
".