oppervlaktehelderheid

Betekenis oppervlaktehelderheid

De betekenis van oppervlaktehelderheid is: "De oppervlaktehelderheid van een ding is de hoeveelheid licht die je per eenheid van ruimtehoek van het ding ontvangt. In de astronomie wordt oppervlaktehelderheid vaak gemeten in magnituden per vierkante boogseconde, ofwel de magnitude van een ster waarvan je even veel licht zou ontvangen als uit een vierkante boogseconde van het oppervlak van het ding. De oppervlaktehelderheid is onafhankelijk van de afstand van het ding en (met perfecte optica) van de vergroting van de telescoop.
".

Defenitie oppervlaktehelderheid

De definitie van oppervlaktehelderheid is: "De oppervlaktehelderheid van een ding is de hoeveelheid licht die je per eenheid van ruimtehoek van het ding ontvangt. In de astronomie wordt oppervlaktehelderheid vaak gemeten in magnituden per vierkante boogseconde, ofwel de magnitude van een ster waarvan je even veel licht zou ontvangen als uit een vierkante boogseconde van het oppervlak van het ding. De oppervlaktehelderheid is onafhankelijk van de afstand van het ding en (met perfecte optica) van de vergroting van de telescoop.
".