braaf

Betekenis braaf

De betekenis van braaf is: "bijvoeglijk naamwoord en bijwoord1deugdzaam, goed, niets kwaads doend: mijn ouders waren brave lieden ;2gehoorzaam: een braaf kind , een brave hond ;een brave Hendrikiem. die weerzinwekkend gehoorzaam of deugdzaam is, naar de titel van een moralistisch kinderboek uit 1818;3 vaak ironisch suf, niet flink: de brave burgerman laat alles over zich heen gaan ;4(alleen bijw ) erg, in hoge mate: braaf drinken ; braaf liegen ;` braaf - heidde -woord (vrouwelijk)
eerzaam, rechtgeaard, welgeaard, deugdzaam, eerlijk, fatsoenlijk, oppassend, rechtschapen, welgemanierdgehoorzaam, zoetsuferg
".

Defenitie braaf

De definitie van braaf is: "bijvoeglijk naamwoord en bijwoord1deugdzaam, goed, niets kwaads doend: mijn ouders waren brave lieden ;2gehoorzaam: een braaf kind , een brave hond ;een brave Hendrikiem. die weerzinwekkend gehoorzaam of deugdzaam is, naar de titel van een moralistisch kinderboek uit 1818;3 vaak ironisch suf, niet flink: de brave burgerman laat alles over zich heen gaan ;4(alleen bijw ) erg, in hoge mate: braaf drinken ; braaf liegen ;` braaf - heidde -woord (vrouwelijk)
eerzaam, rechtgeaard, welgeaard, deugdzaam, eerlijk, fatsoenlijk, oppassend, rechtschapen, welgemanierdgehoorzaam, zoetsuferg
".